چند لحظه صبر كنيد ...

چند لحظه صبر كنيد ...
اين کالا به سبد خريد شما اضافه شد
اين کالا را قبلا به سبد خريد خود اضافه کرده ايد
کالا مورد نظر از سبد خريد شما حذف شد
{ STORE_ERROR }
حذف شود؟
« فروشگاه اینترنتی مؤسسه دفتر نشر فرهنگ اسلامی: ارسال رایگان کتاب با پست برای خریدهای بالای 100/000 تومان »
فرم عضویت در نشریه

دسته بندی

  • راه حل دمکراتیک پایان اشغال فلسطین

  • تعداد بازدید : ۳۷۰
    تاریخ ثبت : 07 بهمن 1394

راه حل دمکراتیک پایان اشغال فلسطین

راه حل دمکراتیک پایان اشغال فلسطین


راه حل دموکـراتیــکِ پایان اشغال فلسطین

 

مقام معظم رهبری دیدگاه‌هایی را در سخنرانی‌های اخیر خود برای حل بحران فلسطین مطرح کردند. تبیین ابعاد و زوایای رویکرد ایشان، راهبرد و کلید اساسی حل مسئله فلسطین و قدس است. اگر رهنمودهای ایشان را در کنار هم قرار دهیم، می‌توان به‌روشنی نقشه راه و پیروزی را در این بحران مشخص نمود. اعلان سیاست تسلیح کرانه باختری از سوی رهبر معظم انقلاب، در رسانه‌های داخلی و غربی بازتاب فراوانی داشت. تحلیلگران و کارشناسان سیاسی هر یک از دریچه نگاه خود به این موضوع پرداخته و ابعاد آن را بررسی نمودند.

در این نوشتار، ابتدا به بررسی این دیدگاه‌ها از جمله بحث تجهیز کرانه باختری به عنوان مکانیسمی عملی برای رفع بحران فلسطین می‌پردازیم و همچنین به ابعاد این مسئله که این راه‌حل چگونه می‌تواند اجرایی شود و اهمیت این مسلح کردن تا چه‌اندازه‌است. سپس به مسئله رفراندوم و برگزاری همه‌پُرسی با حضور تمامی فلسطینی‌ها که به عنوان یک راه حل منطقی و انسانی به شمار می‌آید پرداخته می‌شود. در نهایت، مسئله تعیین حق سرنوشت و طرح «فلسطین برای همه فلسطینی‌ها» به عنوان مکانیسمی دیگر برای حل این بحران از دیدگاه مقام معظم رهبری مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد.

 

تجهیز کرانه باختری؛ مکانیسمی برای رفع بحران فلسطین

امروز موضوع مسلح کردن کرانه باختری مطرح شده و در مرکز توجه نیروهای پیش‌رو قرار گرفته‌است. تجهیز نوار غزه و کرانه باختری یک راهبرد تبلیغاتی نیست؛ بلکه یک راهبرد عملی برای نجات مردم فلسطین و حل مسئله فلسطین است. جهان اسلام باید از همه ظرفیت‌های نظامی و دیپلماتیک خود برای نجات فلسطین بهره ببرد.

رژیم صهیونیستی هدف از حملاتش به نوار غزه را نابود کردن ذخیره راکتی فلسطینیان و تخریب تونل‌هایی دانسته که مبارزان فلسطینی از آن‌ها برای نفوذ به سرزمین‌های اشغالی استفاده می‌کنند. از سوی دیگر زمام‌داران غرب ضمن حمایت بی‌پرده از صهیونیست‌ها گفته‌اند که غیرنظامی شدن منطقه غزه می‌بایست بخشی از راه‌حل درازمدت بحران در این منطقه باشد. در واقع مخرج مشترک اقدام سیاسی غرب و حملات نظامیان صهیونیست، خلع سلاح مقاومت در نوار غزه است. از طرف مقابل تجهیز مسلمانان انقلابی فلسطین برای دفاع از موجودیت خود و کشورشان راهبرد اصلی جبهه مقاومت بوده‌است.

این موضوع از سوی مقام معظم رهبری به عنوان یکی از راه‌کارهایی که برای حل مسئله فلسطین می‌توان به آن اشاره کرد، مطرح شده‌است. حضرت آیت الله خامنه‌ای در جریان جنگ جاری در غزه، تجهیز ملت فلسطین را وظیفه دنیاى اسلام دانستند: «می‌خواهید خلع سلاح شود تا همین مقدار ضربه‌اى را هم که در مقابل این‌همه جنایت وارد می‌کند، نتواند وارد کند؟ ما عرض می‌کنیم به‌عکس؛ همه دنیا و بخصوص دنیاى اسلام، موظف‌اند هرچه می‌توانند به تجهیز ملت فلسطین کمک کنند» (1).

البته رهبر معظم انقلاب در دیدار دانشجویان نیز با تأکید بر مقاومت قاطع و مسلحانه در برابر رژیم صهیونیستی فرمودند: «این اعتقاد ماست که کرانه باخترى هم مثل غزه باید مسلح بشود. دست قدرت [لازم است‌‌]. کسانى‌‌که علاقه‌‌مند به سرنوشت فلسطین‌اند، اگر می‌توانند کارى بکنند، کار این است؛ در آنجا هم باید مردم را مسلح کنند. تنها چیزى که ممکن است از محنت فلسطینى‌‌ها بکاهد، عبارت است از همین که دست قدرت داشته باشند، بتوانند قدرت‌‌نمایى بکنند؛ و الا با برخورد رام و مطیع و سازش‌‌کارانه، هیچ کارى به نفع فلسطینى‌‌ها انجام نخواهد گرفت و از خشونت این موجود خشن و خبیث و گرگ‌‌صفت چیزى کاسته نخواهد شد» (2).

در بررسی موضوع بایستی گفت رژیم صهیونیستی پس از حمله به فلسطین در جنگ سال ۱۹۴۹م. توانست 78 درصد خاک فلسطین را اشغال کند و در جنگ شش روزه بقیه کرانه باختری و نوار غزه را اشغال کرد، اما اهمیت این سازو کار مطرح شده از سوی مقام معظم رهبری زمانی آشکار می‌شود که نیم نگاهی بر موقعیت استراتژیک این منطقه داشته باشیم. در کرانه باختری سیطره مداوم رژیم صهیونیستی وجود دارد و گروه‌های مقاومت مانند آنچه در غزه هست شکل نگرفته‌است. تصاحب خانه‌ها و مزارع، اخراج از کار، اسیر و زندانی کردن از جانب رژیم صهیونیستی دائماً در این منطقه مشاهده می‌شود؛ حتی پلیس فلسطینی تحت امر حکومت خودگردان است و فعالان مخالف رژیم صهیونیستی در کرانه را به نیابت از این رژیم دستگیر و زندانی می‌کنند. در یک نظر، می‌توان گفت مسلح شدن مردم این منطقه به یک انتفاضه تبدیل خواهد شد، اما سؤالی که مطرح می‌شود این است که «آیا مردم این منطقه خواهان ایجاد نوعی انتفاضه هستند یا خیر؟»

در اتفاقات اخیر شاهد انتقال روحیه انتفاضه از غزه به سایر مناطق فلسطینی ـ شامل کرانه باختری، قدس و سایر مناطق ـ هستیم. البته نباید فراموش کرد که انتفاضه مسجد الاقصی از کرانه باختری آغاز شد و پنج سال نیز ادامه یافت، اما برای آنکه این روحیه انتفاضه پایدار بماند به ابزار و لوازم نیاز هست. لوازم پایدار ماندن این روحیه دست‌رسی به سلاح و تجهیزات است. این نکته نیز نباید دور از نظر بماند که ایده تسلیح کرانه باختری اگرچه ایده بسیار مهمی است، اما مسلح کردن این منطقه به چند دلیل بسیار دشوار جلوه می‌کند و تاکنون محقق نشده‌است: اول آنکه این منطقه در کنترل حکومت خودگردان است و این حکومت با آمریکا و رژیم صهیونیستی پیمان امنیتی و اطلاعاتی دارد؛ دوم اینکه نیروهای اطلاعاتی و امنیتی رژیم صهیونیستی در آنجا حضور دارند؛ سوم اینکه اردن، کشوری که هم‌پیمان آمریکا و رژیم صهیونیستی است، هم‌مرز کرانه باختری است.

با توجه به این موارد در بدو امر ممکن است تسلیح کرانه باختری غیرممکن به نظر آید. نکته آن است که همه کسانی که غزه را مسلح کردند ـ اعم از طرف‌های فلسطینی و غیرفلسطینی ـ می‌دانند که چگونه باید کرانه باختری را مسلح کنند. شرایط غزه با کرانه باختری تفاوت چندانی ندارد. این منطقه از طرف رژیم صهیونیستی، مصر و دریا در محاصره است، ولی با اراده‌ای که داشت مسلح گردید. کرانه باختری نیز اگر اراده کند مسلح خواهد شد.

در واقع مفهوم «مسلح کردن کرانه باختری» را از هر جنبه‌ای در نظر بگیریم، مفهومی استراتژیک است که از جانب رهبر معظم انقلاب اسلامی متناسب با نیاز امروز جامعه فلسطین مطرح شده‌است و «آگاهی‌دهنده» و «حمایت‌کننده» و«بیم‌دهنده» است. آگاهی‌دهنده برای کسانی که در داخل و خارج از کشور (خصوصاً در کشورهای عربی) نسبت به این مسئله بی‌تفاوت‌اند، حمایت‌کننده از مظلومیت مردم فلسطین و بیم‌دهنده برای رژیم صهیونیستی و حامیان غربی و شرقی آن. (3)

 

تجهیز تسلیحاتی کرانه باختری و تأثیر آن بر معادلات قدرت در منطقه

کرانه‌ باختری‌ رود اردن‌ با مساحتی‌ بالغ بر ‌۵۸۷۹‌ کیلومتر مربع، بین‌ اردن‌ و فلسطین‌ اشغالی‌ واقع است‌ و اکثریت‌ جمعیت‌ آن‌ را فلسطینی‌‌ها تشکیل‌ می‌دهند‌. جمعیت‌ این‌ منطقه‌ فلسطین‌ بین‌ دو‌ میلیون‌ و 700هزار تا سه میلیون تخمین‌ زده‌ شده‌است‌. به‌ جز فلسطینی‌ها، حدود ‌۵۰۰‌ هزار صهیونیست‌‌ شهرک‌نشین‌ نیز در این‌ منطقه‌ زندگی‌ می‌کنند که‌ بر اساس‌ تخمین‌ سال‌ ‌۲۰۰۶‌‌م. 220هزار نفر از آنان‌ در بیت‌المقدس شرقی‌ حضور دارند‌. بیت‌ المقدس شرقی،‌‌ رام‌ ا‌‌لله، طولکرم‌‌، نابلس‌‌، الخلیل‌ و جنین‌ مهم‌ترین‌ شهرهای‌ این‌ منطقه‌اند.

اصطلاحی در میان خود صهیونیست‌ها وجود دارد که بر اساس آن، از کرانه باختری به عنوان «پهلوی آسیب‌پذیر رژیم صهیونیستی» یاد می‌کنند. بسیاری از کارشناسان نظامی بر این باورند که اگر دامنه جغرافیایی جنگ به کرانه باختری هم برسد، رژیم صهیونیستی نمی‌تواند با کرانه باختری دربیفتد. برای اینکه اهمیت کرانه باختری و تجهیز تسلیحاتی آن درک شود، کافی است به این نکته دقت کنیم که در یک سوی غزه دریا و در سوی دیگر آن مصر قرار دارد و وجود کانال‌های دریایی به موضوع انتقال تکنولوژی در این منطقه بسیار کمک کرده‌است، اما شرایط جغرافیایی برای کرانه باختری به مراتب متفاوت است. کرانه باختری به لحاظ جغرافیایی تا به قدس شریف سه کیلومتر و تا به تل‌آویو تنها ۱۰ کیلومتر فاصله دارد و کشور اردن نیز در همسایگی آن قرار دارد؛ بدین ترتیب، شاه‌راهی میان سه منطقه کرانه باختری، رژیم صهیونیستی و اردن محسوب می‌شود.

با در نظر گرفتن این موضوع و اینکه در جنگ فعلی میان نوار غزه و رژیم صهیونیستی از طریق ابتکار عمل نظامی گروه‌های مقاومت، ده‌ها کیلومتر تونل حفر شده‌است، اگر همین تونل‌ها بین کرانه باختری و رژیم صهیونیستی حفر شود، رژیم صهیونیستی با مشکلات اساسی روبه‌رو خواهد شد. مضاف بر اینکه کرانه باختری دارای سه میلیون نفر جمعیت است و انتقال مقاومت مسلحانه به کرانه باختری یعنی رویارویی نهایی با رژیم صهیونیستی و این همان نکته مهمی است که در تجهیز مسلحانه کرانه باختری خود را نشان می‌دهد (4).

در انتفاضه مسجد الاقصی بیش از 1100 صهیونیست توسط نیروهای مقاومت در کرانه باختری به قتل رسیدند. رژیم صهیونیستی با ایجاد دیوار امنیتی از این چالش عبور کرد، ولی این دیوار با حفر تونل قابل عبور است و این نشان می‌دهد که شرایط در مقابل اراده مبارزان مسلمان فلسطین تغییر نکرده‌است.

 

تجهیز تسلیحاتی و مسئله ضرورت کمک به فلسطین

«امروز مسئله غزه، مسئله اول دنیاى اسلام است. این [است] که پیغمبر فرمود: مَن أصبَحَ وَ لَم یَهتَمَّ بِاُمورِ المُسلِمین فَلَیسَ بِمُسلِم؛ اهتمام به این امر، در صدر اهتمامات همه دنیاى اسلام باید قرار بگیرد. آحاد مردم، ملت‌ها، دولت‌ها بالخصوص، مسئولان کشورها، مسئولان دولت‌ها بایستى همه به فکر بیفتند. دو کار باید انجام بگیرد: یک کار کمک به مظلوم است که این کمک به مظلوم به معناى فراهم کردن امکانات حیاتى آن‌هاست. امروز آن‌ها به غذا احتیاج دارند، به دارو احتیاج دارند، به بیمارستان احتیاج دارند، به آب احتیاج دارند، به برق احتیاج دارند، به بازسازى منازلشان و شهرشان و مسکن‌شان احتیاج دارند. دنیاى اسلام موظف است این‌ها را فراهم کند.

این‌ها به سلاح هم احتیاج دارند. دشمن می‌خواهد دست این‌ها را از سلاح خالى کند تا هروقت اراده کرد و میلش کشید، سرِ یک بهانه‌اى یا بى‌بهانه به این‌ها حمله کند؛ این‌ها هم هیچ نتوانند از خودشان عکس‌العمل نشان بدهند؛ دشمن این را می‌خواهد. باید در مقابل این خواست ناحق دشمن، عزم دنیاى اسلام خودش را نشان بدهد. این کار اولى است که بایستى انجام بگیرد که کمک به مظلوم است. وَ لِلمَظلومِ عَونا؛ عون مظلوم باشید، کمک مظلوم باشید. این کمک، کمکى است که به عهده همه دنیاى اسلام است. ما به دولت هاى مسلمان از همین‌جا می‌گوییم: بیایید بر سرِ کمک‌رسانى به مردم غزه و غلبه بر موانعى که رژیم صهیونیستى در سرِ این راه به وجود آورده‌است، باهم هم‌دست بشویم، با هم کار کنیم و انواع و اقسام کمک‌ها را به این‌ها برسانیم» (5).

«در مقابله‌ با رژیم صهیونیستى، باید از سوى فلسطینى‌‌ها دست قدرت نشان داده بشود. کسى گمان نکند که اگر چنانچه موشک‌هاى غزه نبود، رژیم صهیونیستى کوتاه مى‌‌آمد؛ نخیر. حالا شما نگاه کنید ببینید در کرانه باخترى چه می‌کنند! در کرانه‌ باخترى که موشکى وجود ندارد، سلاحى وجود ندارد، تفنگى وجود ندارد. آنجا تنها ابزار و سلاح مردم، سنگ است. ببینید آن جا رژیم صهیونیستى دارد چه‌‌کار می‌کند: هرچه از دستش بر بیاید! خانه‌‌هاى مردم را خراب می‌کند، باغ‌هاى مردم را خراب می‌کند، زندگى مردم را نابود می‌کند، آن‌ها را به خوارى و ذلت می‌کشاند، تحقیر می‌کند، اگر لازم شد آب را رویشان می‌بندد، برق را رویشان می‌بندد.

کسى مثل یاسر عرفات را که این‌‌همه با صهیونیست‌‌ها همراهى کرد، نتوانستند تحمل کنند؛ محاصره‌‌اش کردند، تحقیرش کردند، مسمومش کردند، نابودش کردند. این‌‌جور نیست که اگر چنانچه دست قدرت در مقابل صهیونیست‌‌ها نشان ندهیم، آن‌ها به کسى رحم کنند، ملاحظه‌ کسى را بکنند، حق کسى را رعایت کنند؛ ابداً. تنها علاجى که تا قبل از نابودىِ این رژیم وجود دارد عبارت است از اینکه فلسطینى‌‌ها بتوانند قدرتمندانه برخورد کنند. اگر قدرتمندانه برخورد کردند، احتمال اینکه طرف مقابل که همین رژیم گرگ‌‌صفتِ خشن است کوتاه بیاید، وجود دارد؛ کما اینکه الآن دارند با همه‌ توان دنبال آتش‌‌بس می‌گردند؛ یعنى بیچاره شدند. آدم‌‌کُشى می‌کند، کودک‌‌کُشى می‌کند، قساوت بیرون از حد و اندازه‌ معقول بشرى نشان می‌دهد، اما در عین‌حال عاجز هم هست؛ یعنى در یک محذور، در یک گرفتارى سخت گرفتار است؛ لذا دنبال آتش‌‌بس است» (6).

«ملت‌های اسلامی به هر نحو که می‌توانند باید انواع کمک‌های خودشان را به آن مردمی که دارند در داخل فلسطین مبارزه می‌کنند، برسانند. این یک تکلیف شرعی و الهی و انسانی است. اگر امروز شما مسلمانان عقب بنشینید، بدانید که دشمن یک سنگر جلو می‌آید ـ دشمنی که تمام نمی‌شود. رژیم صهیونیستی یک سنگر جلو می‌آید، آمریکا که دشمن جهان اسلام است یک سنگر جلو می‌آید. اگر شما عقب بنشینید، آن‌ها جلو می‌آیند. دشمنی میان آن‌ها و میان شما امت اسلام که تمام نخواهد شد. خواسته‌های استکبارىِ استکبار که تمامی ندارد» (7).

 

برگزاری همه‌پرسی برای تعیین سرنوشت فلسطین

مدت‌های مدیدی است که جمهوری اسلامی به دنبال آن است تا از مسیر حقوقی و مسالمت‌آمیز، بحران فلسطین و اشغال این سرزمین را حل و فصل کرده و آرامش را به منطقه بازگرداند. ایده جمهوری اسلامی برای حل آرام و بدون درگیری بحران فلسطین، مراجعه به آرای عموم ملت فلسطین از طریق برگزاری یک همه‌پرسی است. امروز منطقی‌ترین و دموکراتیک‌ترین و عادلانه ‌ترین راهکار برای اثبات حق مردم فلسطین برگزاری همه‌پُرسی است. مقام معظم رهبری در تشریح این راهکار منطقی و مردم‌سالارانه فرموده‌اند: «همان‌گونه که امام خمینی می‌فرمود، رژیم صهیونیستی باید از بین برود. البته نابودی رژیم صهیونیستی به عنوان تنها راه علاج واقعی، به معنای از بین بردن مردم یهود این منطقه نیست؛ بلکه برای این کار منطقی، سازوکاری عملی وجود دارد که جمهوری اسلامی آن را در مجامع بین‌المللی ارائه داده‌است. براساس این سازوکارِ مورد پسند ملت‌ها، مردمی که در این منطقه زندگی می‌کنند و اهل و متعلق به آنجا هستند، در یک رفراندوم حکومت مورد نظر خود را اعلام می‌کنند و از این طریق، رژیم غاصب و جعلی از بین خواهد رفت» (8).

بی‌توجهی سازمان‌های بین‌المللی به این طرح و ممانعت صهیونیست‌ها و حامیان غربی این رژیم از انجام یک همه‌پُرسی فراگیر از فلسطینیان برای تعیین سرنوشتشان، از جمله دلایل تداوم بحران در خاورمیانه بوده‌است.

«راه حل مسئله فلسطین، راه حل‌های تحمیلی و دروغین نیست. تنها راه حل مسئله فلسطین این است که مردم واقعی فلسطین ـ نه مهاجران غاصب و اشغالگر ـ چه آن‌هایی که در داخل فلسطین ماندند، چه آن‌هایی که در بیرون فلسطین هستند، خودْ نظام حاکم بر کشورشان را تعیین کنند. اگر اتکاء به آرای یک ملت از نظر مدعیان دموکراسی در دنیا حرف راستی است، ملت فلسطین هم یک ملت است و باید تصمیم بگیرد. رژیم غاصبی که امروز در سرزمین فلسطین بر سرِ کار است، هیچ حقی بر این سرزمین ندارد؛ یک رژیم جعلی، دروغین و ساخته دست قدرت‌های ظالم است. بنابراین از مردم فلسطین نباید بخواهند این رژیم را به رسمیت بشناسند.»

مایکو پلد ـ فرزند یک ژنرال رژیم صهیونیستی ـ هم با مخالفت با تشکیل دو کشور فلسطین و رژیم صهیونیستی، اظهار داشته که پیشنهاد رهبر ایران برای برگزاری رفراندوم در فلسطین تنها راه حل مشکلات این سرزمین است. وی که فرزند یکی از نظامیان بلندپایه رژیم صهیونیستی است، با اشاره به اینکه آمریکا و انگلیس در جنایات رژیم اشغالگر قدس شریک هستند، بر این نظر است که شکست تلاش‌ها برای برقراری صلح به این خاطر است که آمریکا و انگلیس در جریان مذاکرات صلح به دنبال تسلیم کردن فلسطینیان هستند که البته تاکنون موفق نشده‌اند.

مایکو که به یکی از جدی‌ترین مخالفان رژیم صهیونیستی تبدیل شده‌است، در ادامه با نژادپرست خواندن سران حکومت جعلی رژیم صهیونیستی، افزوده است: رژیم صهیونیستی و صهیونیست‌ها با صلح مخالف‌اند و چون ادعا می‌کنند فلسطین سرزمین رژیم صهیونیستی است و به یهودیان تعلق دارد، هرگز مصالحه نمی‌کنند.

مایکو پلد پیشنهاد رهبر ایران را تنها راه حل مشکلات سرزمین فلسطین می‌داند و با پیشنهاد برای برگزاری یک رفراندوم با حضور همه شهروندان فعلی و قبلی فلسطین ـ از جمله یهودیان، مسلمانان و مسیحیان ـ موافق است که خودِ این شهروندان نوع، شکل و ماهیت حکومتشان را انتخاب کنند. این طرح زمانی محقق می‌شود که صهیونیسم از قدرت کنار برود (10).

بنابر‌این، باید همه مردم اصلی فلسطین ـ اعم از مسلمانان و مسیحی و یهودی در داخل و خارج فلسطین ـ در یك همه‌پُرسی منضبط شركت كنند و نظام دلخواه خود را برگزینند. رهبر انقلاب با هوشیاری تعیین تكلیف مهاجران غیرفلسطینی را به نظام و دولت منتخب ملت فلسطین واگذار كردند. با توجه به بحران غزه و بیش از پیش مشخص‌شدن خوی جنایت‌كارانه رژیم صهیونیستی، لازم است كه دولت‌ها و ملت‌های اسلامی طرح رهبر انقلاب را در دستور كار خود قرار دهند تا بتوانند پس از چندین دهه جنایت و خون‌خواری صهیونیست‌ها، صلح و آرامش واقعی را به فلسطین بازگردانند. در این میان، دولت جمهوری اسلامی ایران كه جایگاه ویژه‌ای در جنبش عدم تعهد دارد و از پتانسیل‌های بالا برخوردار است، می‌تواند تلاش‌های گسترده‌ای را برای پی‌گیری این طرح به كار بگیرد.

 

طرح «فلسطین برای همه فلسطینی‌ها» راهی برای حل بحران

متأسفانه در دهه‌های اخیر جنایت‌های ددمنشانه و گسترده رژیم صهیونیستی علیه فلسطینی‌ها به یك رویه همیشگی تبدیل شده‌است. این در حالی است كه وجدان جامعه جهانی به درد آمده، ولی دولت‌ها و به‌ویژه زمام‌داران غرب نه‌تنها علیه این جنایت‌ها اعتراض نمی‌كنند، بلكه از جنایت علیه مردم بی‌دفاع فلسطین حمایت‌های مالی، تسلیحاتی، سیاسی و رسانه‌ای به عمل می‌آورند و تلاش‌های این ملت برای برقراری صلح عادلانه را ندیده می‌گیرند.

صلح در قالب طرح «دو دولت» همواره با هدف تضمین امنیت رژیم صهیونیستی بدون در نظر گرفتن حقوق اولیه فلسطینی‌ها بوده‌است. به همین دلیل این منطقه، از زمان تأسیس رژیم صهیونیستی شاهد درگیری و جنگ است. در این میان، بهترین راه‌كار و راه‌حل كامل و جامع برای پایان دادن به جنگ و برقراری صلح در فلسطین، توسط مقام معظم رهبری مطرح شده‌است. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در سال 1390 در پنجمین اجلاس بین‌المللی حمایت از انتفاضه فلسطین طرحی را ارائه دادند كه به طرح «فلسطین برای همه فلسطینی‌ها» معروف شد. ایشان با اشاره به طرح‌های متعدد سازش و تسلیم كه با میدان‌داری غرب، همراهی كشورهای استعمارگر اروپایی و تسلیم‌پذیری گروه‌های سازش‌كار به اجرا در می‌آید، بر این نظر تأکید فرمودند که: «بی‌اعتباری همه این معاهدات بسیار زود آشكار شد و صهیونیست‌ها و حامیان آن‌ها، بارها نشان دادند كه به معاهدات امضا شده به چشم ورق‌پاره‌هایی بی‌ارزش می‌نگرند و فقط به دنبال ایجاد تردید در میان فلسطینیان و زمین‌گیر كردن مقاومت اسلامی هستند» (11).

رهبر انقلاب اسلامی در ادامه سخنانشان به تشریح راه اساسی تحقق هدف مهم امت اسلامی ـ یعنی رهایی فلسطین ـ پرداختند، اما قبل از بیان این راه حل، دو نكته را مورد تأكید قرار دادند: 1) ملت‌های مسلمان، آزادی همه فلسطین را دنبال می‌كنند نه آزادیِ بخشی از فلسطین را؛ 2)تحقق این هدف مهم نیازمند تلاش و مقاومت و صبر و تدبیر است.

هر طرح عملیاتی در موضوع فلسطین باید بر اصل «همه فلسطین برای همه مردم فلسطین» استوار باشد؛ چرا كه فلسطین، فلسطین از نهر تا بحر است، نه حتی یك وجب كمتر. طرح دو دولت كه لباس حق‌به‌جانبِ «پذیرش دولت فلسطین به عضویت سازمان ملل» را بر آن پوشانده‌اند، چیزی جز تن دادن به خواسته صهیونیست‌ها، یعنی پذیرش دولت صهیونیستی در سرزمین فلسطین نیست.

حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای، در تشریح طرح روشن، منطقی و عادلانه جمهوری اسلامی برای حل قضیه فلسطین افزودند: ما نه جنگ كلاسیك ارتش‌های اسلامی را پیشنهاد می‌كنیم، نه به دریا ریختن یهودیان مهاجر را و نه حكمیت سازمان ملل و دیگر سازمان‌های بین‌المللی را؛ بلكه بر اساس معارف سیاسی پذیرفته شده در افكار عمومی جهان، طرح همه‌پُرسی از ملت فلسطین را به عنوان راه حل موضوع فلسطین ارائه می‌كنیم. ملت فلسطین نیز همانند هر ملت دیگر حق دارد سرنوشت خود را تعیین كند و نظام حاكم بر كشورش را برگزیند.

همان‌طور که بر همگان واضح و مبرهن است، یکی از اساسی‌ترین موازین حقوق بشر، حق مردم برای تعیین سرنوشت خودشان است. حق تعیین سرنوشتْ حقی جمعی است. در مواد 1 و 55 منشور ملل متحـد و در مـاده 1میثاق‌های بین‎المللی حقوق مدنی و سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی نیز حـق ملت‌ها برای تعیین سرنوشت خود، شناخته شده‌است.

از دیگر اسنادی که در آن به حق تعیین سرنوشت اشـاره شده و حائز اهمیت بسیار است، پیش‌نویس دو میثاق بین‌المللی مدنی و سیاسی و حقوق اقتصادی و اجتماعی است که در سال 1966م. در مجمع عمـومی بـه تصـویب رسیده و در 1976م. به اجرا در آمدنـد (12). همه مردم اختیـار تعیـین سرنوشـت خـویش را دارا هستند و بنابراین، مختارند نظام سیاسی خویش را معین نموده و آزادانـه بـه توسـعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خویش همت گمارند. برابر بند سوم میثاق، همچنـین کشورهایی که مسئولیت اداره سرزمین‌های غیرخودمختـار و تحـت قیمومیـت را بـه عهده دارند، موظف‌اند برابر مقررات منشور ملل متحد، وسایل تحقق حق آزادی مـردم (13) در تعیین سرنوشت خود را تسهیل کرده و آن را محترم شمارند. در سال 1977م. «قطعنامه اعلامیه اصول حقوق بین‌الملل در مورد روابط دوستانه و همکاری میان دولت‌ها بر اساس منشور ملل متحد» مفهوم وسیع‌تری از اصل حـق تعیین سرنوشت را ارائه کرد. یکی از اصول هفتگانه این اعلامیه، اصل حقوق برابـر و تعیین سرنوشت بود. این اعلامیه خواستار پرهیز دولـت‌ها از اقـدامات قهرآمیـز در جهت محروم کردن از حق تعیین سرنوشت شد که در غیـر ایـن صـورت، مـردم در مبارزه علیه چنین دولتی از حمایت بین‌المللی برخوردار می‌شوند (14). جنبه‌هایی از حق تعیین سرنوشت قابل شناسایی است که عبارت‌انـد از:

ـــ حق مردمان در چارچوب یک دولت به داشتن استقلال و برکنـار بـودن از دخالت دولت‌های دیگر در امور دولتشان؛

ـــ حق مردمان یک مستعمره که با نیروی بیگانه اداره می‌شود، در پایان دادن به سلطه‌استعماری و به دست آوردن استقلال؛

ـــ حق مردمان برای انتخاب دولتی که می‌خواهنـد در چـارچوب آن زنـدگی کنند؛

ـــ حـق مردمـان یـک سـرزمین بـرای گزینش نظام سیاسی دلخواه خود؛

ـــ حق مشارکت همیشگی، پیوسـته، آزاد و برابر مردمان در اداره امور کشورشان (مـاده 25 میثـاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی) .

 

در مورد حق تعیین سرنوشـت، مسـئله شناسـایی مـردم بـه عنـوان واحـدهای مشمول حق تعیین سرنوشت مطرح می‌شـود. معیارهـایی کـه لازم اسـت در فراینـد شناسایی اعمال شوند، دقیقاً تعریف نشده‌اند؛ با ایـن حـال، در عمـل ایـن مسـئله از راه‌های مختلف حل شده‌است. از جمله می‌توان بـه آیـین شناسـایی، بـه‌ویـژه آیـین شناسایی جمعی از طریق قطع‌نامه‌های مجمع عمومی یا شناسایی جمعی دولت‌هایی که به صورت انفرادی عمل می‌کردند، اشاره کرد (15).

با این اوصاف امروز صهیونیست‌ها به عنوان یک نیروی اشغالگر در منطقه، سال‌هاست که در اقدامی ضد قوانین بین‌المللی به حریم فلسطین تجاوز کرده و بسیاری از منطقه را در اشتغال خود در آورده‌اند. ظلم‌ها و جنایات غیرانسانی این سال‌ها که توسط صهیونیست‌ها به ملت مظلوم فلسطین روا شده‌است، بر هیچ کس در جهان پنهان نیست. یک نظام با وقاحت تمام حق اکثریت مردم آنجا که فلسطینیان هستند را به رسمیت نمی‌شناسد و دارد از نظام آپارتاید که در نظام بین‌الملل بدترین و ناعادلانه‌ترین نوع نظام محسوب می‌گردد، پا را فراتر می‌نهد.

هرچند جنبه‌های مهم تعیین حق سرنوشت بر اینکه مردم آن سرزمین به سمت همه‌پُرسی پیش روند صدق می‌کند، ولی همان بند دو (حق مردمان یک مستعمره که با نیروی بیگانه اداره می‌شود، در پایان دادن به سلطه‌استعماری و به دست آوردن استقلال) کافی است تا بتوان این حق را به نحو همه‌جانبه، از آنِ مردم مظلوم فلسطین و کرانه باختری دانست.

 

سخن پایانی

رنج افکنی امروز جهان اسلام به دلیل انتخاب راه‌حلی غیر از جهاد و مبارزه با رژیم سلطه است. بسیاری از کشورهای عرب و برخی از مقامات سازمان‌های فلسطینی نیز می‌پنداشتند که با ادامه یافتن مذاکرات صلح می‌توانند بر رژیم رژیم صهیونیستی فائق آیند و سدی بر راه زیاده‌خواهی‌های رژیم صهیونیستی ایجاد کنند. از سال 1993م. تاکنون (2015م.) 22 سال است که با رژیم صهیونیستی وارد گفت‌وگو شده، اما  تاکنون به نتیجه نرسیده‌اند.

اما مقامات حماس، جهاد اسلامی و دیگر جنبش‌های مردمی در فلسطین با حمایت کشورهای محور مقاومت از جمله جمهوری اسلامی ایران و حزب‌الله لبنان دست به انتفاضه سوم زدند و بار دیگر اعلام کردند که مذاکرات سازش و تسلیم راه حلی نخواهد بود که به حل بحران فلسطین بیانجامد. حال پس از 51 روز جنگ سوم غزه که جنگِ وحشیانه و نابرابری بود، غیر از کشتار زنان، کودکان و غیرنظامیان و رسوایی صهیونیست‌ها و حامیانشان در مقابل بشریت، آیا دستاورد دیگری برای رژیم صهیونیستی حاصل شده‌است؟

دستاوردهای مقاومت در مقابل دیدگان جهان ـ به‌ویژه اعراب و جهان اسلام و همه علاقه‌مندان به سرنوشت فلسطین ـ عیان است. با توجه به این دستاوردها به‌خوبی می‌توان به این مسئله پی بُرد که تنها راه ایستادگی علیه رژیم صهیونیستی، تسلیح کامل کرانه باختری است؛ زیرا منطق سلطه را با قدرت متقابل باید پاسخ داد.

اکنون همه مسلمانان باید به یاری مظلومان فلسطینی بپردازند. همه دولت‌های کشورهای اسلامی باید با صرف نظر کردن از اختلاف نظرهای سیاسی و غیرسیاسی، دو وظیفه اساسی را در دستور کار قرار دهند: نخست، فراهم کردن امکانات حیاتی برای مردم غزه؛ دوم، عکس‌العمل قوی و مناسب در مقابل رژیم آدم‌کُش صهیونیست و حامیانش. یکی از این عکس‌العمل‌های مناسب، تسلیح کامل کرانه باختری است. عملکرد دیگری که می‌توان بر روی آن تأکید کرد، این است که امروز منطقی‌ترین و دموکراتیک‌ترین راهکار برای اثبات حق مردم فلسطین، برگزاری همه‌پرسی است؛ آن هم توسط ساکنان واقعی فلسطین، نه اشغالگران غاصبی که به اشغال آن سرزمین پرداخته‌اند.

فلسطینی‌ها که اکنون در داخل فلسطین هستند و آن‌هایی که در بیرون فلسطین هستند، می‌توانند خود نظام حاکم بر کشورشان را تعیین کنند. با توجه به جنایات صهیونیست‌ها در غزه و مشخص‌شدن خوی جنایت‌كارانه رژیم صهیونیستی بیش از پیش لازم است كه دولت‌ها و ملت‌های اسلامی طرح رهبر معظم انقلاب اسلامی را در دستور كار خود قرار دهند تا بتوانند پس از چندین دهه، صلح و آرامش واقعی را به فلسطین بازگردانند. در این میان دولت جمهوری اسلامی ایران كه از پتانسیل‌های بالا برخوردار است، می‌تواند تلاش‌های گسترده‌ای را برای پی‌گیری این طرح به كار بگیرد.

 

 

پی‌نوشت‌ها

 

(1)    سخنرانی رهبر انقلاب اسلامی ایران (7/5/1393):

      http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=27112

(2)    سخنرانی رهبر انقلاب اسلامی ایران (1/5/1393):

      http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=27046

(3)    نرگس سادات صفا،  «تجهیز کرانه باختری؛ سازو کار عملی برای رفع بحران فلسطین»، صاحب نیوز.

(4)    حسین رویوران، «پهلوی آسیب‌پذیر رژیم صهیونیستی»:

      http://farsi.khamenei.ir/others-dialog?id=27162

(5)    سخنرانی رهبر انقلاب اسلامی ایران (7/5/1393)، پیشین.

(6)    سخنرانی رهبر انقلاب اسلامی ایران (1/5/1393)، پیشین.

(7)    سخنرانی رهبر انقلاب اسلامی ایران (27/7/1370):

      http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=2503

(8)    http://www.leader.ir/langs/fa/index.php?p=contentShow&id=12118

(9)    سخنرانی رهبر انقلاب اسلامی ایران (14/3/1381).

(10)  http://kayhanarch.kayhan.ir/910915/3.htm#other300

(11)  سخنرانی رهبر انقلاب اسلامی ایران (9/7/1390):

      http://farsi.khamenei.ir/news-content?id=17404

(12)  مرکز اطلاعات سازمان ملل متحد در تهران، حقایق اساسی درباره سازمان ملل متحـد، متـرجم: علی کسمایی، تهران: مرکز اطلاعات سازمان ملل متحد در تهران، 1384، صص254-256.

(13)  “The United Nations International Covenant on Civil and Political Rights”:

      www.hrweb. org/legal/cpr. Html

(14) Un General Assembly Resolution 2625 (XXV), Declaration on Principles of International Law concerning Friendly Relation and Co-operation among States in accordance with the Charter of the United Nations (A/8082), www. yudikorsou. com/download.

(15)  ایان برانلی، حقوق بین‌الملل در واپسین سال‌های قرن بیستم، مترجم: صالح رضایی پیش ربـاط، تهران: دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی، 1386، ص52.

 





حاصل جمع را بنویسید : به اضافه






*حاصل جمع را بنویسید : به اضافه



تعداد بازدید : ۳۷۰
تاریخ ثبت : 07 بهمن 1394

دسته بندی

  • آمار بازدید

    • کل (online):۱۸۶۳
    • اعضاء (online):۰
    • میهمان (online):۱۸۶۳
    • بازدید امروز::۵۵۷۸
    • بازدید دیروز::۳۴۸۸
    • بازدید کل::۳۹۳۳۵۵۸
  • سخن روز

    

    پیامبر اکرم (ص):

    هر که به دانش از دیگران پیش تر است، قیمتش از دیگران بیشتر است.

    (نهج الفصاحه، ص 452)

  • مناسبت ها